vitaya

Sommige realityprogramma’s flirten tegenwoordig té frequent met de grens tussen wat kan en wat niet. Het reality-aspect is dan ver te zoeken. Ik noem het fenomeen graag prefab reality. Let op, dergelijke programmamakers proberen de geloofwaardigheid wel in stand te houden hoor. Maar wie een beetje attent is, merkt al vlug de listige trucjes op die gebruikt worden in de montage.

Door middel van herhaling wordt van een mug een olifant gemaakt en wordt de persoon in kwestie meteen als onsympathieke kandidaat –of wat dan ook- bestempeld. De kijker krijgt het gevoel dat hetgeen wat gebeurt, authentiek is. Maar niets is minder waar. Ook al gaat het om het reality genre, maar al te vaak komt er een script aan te pas, waarin de verhaallijnen al op voorhand worden bepaald. Kandidaten moeten dan bepaalde emoties gekunsteld in scène zetten of naspelen.

Bij een televisieproductie heb je uiteraard altijd cinematografische ingrepen, maar bij reality moeten deze toch tot een minimum worden beperkt. Scripts en foute portretteringen door suggestieve montages zijn dus een dooddoener waardoor de hele geloofwaardigheid van het reality genre instort! Nét door deze toenemende tendens, heb ik voor De Verpleeg-sterren niets dan lof!

De Verpleeg-sterren slaagt erin om een waarheidsgetrouw beeld te schetsen van de ziekenhuisvloer van het Universitair Ziekenhuis in Gent. Het is een reality-reeks waar nooit een script aan te pas gekomen is en daardoor krijgen we een eerlijke kijk op de verhalen en de 17 hartverwarmende persoonlijkheden die werden gevolgd op het UZ.